Na de HAVO wilde ik graag een studie doen waarbij ik mensen gelukkig kon maken. Waar ik vaak dacht om de zorg in te gaan, werken bij het consultatiebureau leek mij geweldig, koos ik toch voor vrijetijdsmanagement. Want hoe kun je mensen gelukkiger maken dan door o.a. feesten te geven?

 

Het begin

In het laatste jaar van mijn studie vrijetijdsmanagement is er veel veranderd. Het echt werken in deze sector kwam er dus ook niet van. Het bedrijf waar mijn man werkte was van zijn ouders en ging, ondanks het harde werken failliet. Zijn droom om het over te nemen, zagen we in duigen vallen. In een klap was zijn toekomstbeeld veranderd. Gelukkig heeft mijn man samen met 2 andere het bedrijf over kunnen kopen van de curator, met een lening van een fantastische klant. Daar bovenop was ik dus bezig met afstuderen dus had ik geen volledige baan en loon. Maar we hadden wel onze maandelijkse huur en alle vaste lasten. Dit was dus financieel een erg lastige tijd, dit wisten we toen we eraan begonnen.

Dus schouders eronder en ik solliciteerde erop los. Wat ik ging doen maakte me niet zo heel veel uit, als ik maar kon werken. En het lukte, na een paar maanden kon ik beginnen op een kantoor. Mijn afstuderen verliep niet helemaal zoals gepland dus ben ik met een aantal maanden vertraging uiteindelijk toch afgestudeerd, terwijl ik ook al fulltime werkte en mijn man af en toe hielp in het bedrijf. Het bedrijf waar ik werkte was leuk en ik had hele leuke collega’s. Na een jaar ben ik van functie gewisseld. Na daar ook een jaar te hebben gewerkt merkte ik dat ik te weinig voldoening uit mijn werk haalde. Ontzettend veel gedoe over salaris en vanuit bovenaf werden we niet meer gewaardeerd.

 

Ondertussen

Ondertussen was ik begonnen aan een studie tot lifecoach. Simpelweg om mezelf te blijven uitdagen en erachter komen wat ik wilde. Daarnaast vroeg mijn zus, die als zelfstandige in de zorg werkt, of ik een keer kon komen invallen. Ze hadden een zieke hulpverlener bij een cliënt en zaten nogal omhoog. Natuurlijk wilde ik haar helpen dus ik ging mee. En dat beviel eigenlijk erg goed dus ik bleef.

Naast mijn ‘gewone baan’ werkte ik dus ook in de zorg mee. Ik zocht er zelf nog een cliënt bij en zo hield ik het even vol. Maar bij mijn kantoorbaan voelde ik me steeds minder op mijn gemak, ik ging elke dag met tegenzin naar mijn werk. Gelukkig had ik een aantal top collega’s en samen maakte we onze dagen leuk. Mijn man en ik wilde graag verhuizen en we waren verloofd dus ik had het gevoel dat ik moest blijven. Hoe moesten we dat financieel anders gaan doen?

 

Uiteindelijk

Na een paar goede gesprekken hakte ik de knoop door. Het was genoeg geweest, ik nam ontslag. Ik kon mijn diensten uitbreiden bij mijn 2 cliënten en had binnen een mum van tijd genoeg werk. Beste beslissing die ik nam. De zorg werd ook mijn vakgebied, met veel plezier. Coachen ging ik er los her en der bij doen maar had het te druk met de zorg. Tijd dus voor een switch! Dit jaar zal mijn focus meer liggen op coaching.

We zijn nu 2 jaar verder, de studie tot lifecoach is afgerond, de studie tot gewichtsconsulent is bijna afgerond, we zijn getrouwd, hebben een huis gekocht, hebben fantastische reizen gemaakt en zijn beide zelfstandig ondernemer. Ook al is alles anders gelopen dan ik had bedacht jaren geleden, ik ben gelukkig en maak ook met mijn werk nu andere mensen gelukkiger.